Kinderen in een karretje (Eline in het zitje en Rutger in de kar zelf, kan hij lekker bewegen alle spullen in de kar leggen die ik hem geef en Eline kan lekker rondkijken, in de supermarkt al een beproefde methode dus succes verzekerd!).
We keken onze ogen uit, overal beelden van dieren, er waren vissen, maar ook kerstversieringen. Na een leuk arsortiment aan versierspullen gehaald te hebben gingen wij op jacht naar een kerstboom. Geweldig die bomen, maar owh whee als ik er een mee wou nemen, dikke tranen, groot gebrul bij beide.... Ik hoefde er op het laatst alleen maar naar te kijken en ik had twee oversture kinderen in de kar. Als iemand anders hem in zijn kar laade waren ze boos, bij de kassa later was het weer brullen... Hoera ze hebben mijn IK HEB EEN VRESELIJKE HEKEL AAN KERSTBOMEN GENEN geërft HOERA!!! Ik besloot na dit tranendal dat Anders die middag zelf maar even zonder de kids een mooie boom uit mocht zoeken...
Thuisgekomen zaten we te eten, keek ik naar onze lamp (er zitten 3 koorden naar boven aan) en dacht: Daar maak ik een kerstboom van. De kinders vonden het geweldig. Als ik een kerstbal erin hing dan riep Rutger al: meer meer (kan hij dus ook)... en hij zegt sinds vanavond iets wat de klank heeft van kerstboom (gelukkig wijst hij er oook naar en begrijpen we hem ook). Anders vond het een geslaagde actie en vond dat als de kinders (nog) geen kerstboom wilden er ook geen kwam (dit jaar). Dus het resultaat van een ochtendje naar het tuincentrum is:
en twee gelukkige kinderen (dus moeders ook!)