Artis (1 en 2)

2 weken geleden besloten wij naar Artis te gaan. En na een beetje rekenen kwamen we er achter dat als we dit jaar nog 2 keer zouden gaan we misschien beter gewoon een jaar abonnement konden nemen. Zo gezegd zo gedaan. De eerste keer naar Artis waren we eigenlijk zo onder de indruk (haha of druk met de kinderen ;-)) dat we eigenlijk maar 1 foto hebben genomen.


Maar we hebben genoten die dag. Alle dieren die ze op konden noemen konden we gaan bekijken. Heerlijk! Het leuke is dat Eline dan roept: OLE! (olifant!) en dan roept: RENNEN OLE RENNEN. Ik liep met haar dan in stevige pas richting de Ole en als wij daar al enige tijd stonden kwamen Anders en Rutger ook aan lopen, vaak in rustig slenterpas. Vaak was Eline dan al weer klaar met kijken en had weer wat nieuws ontdekt. en al weer in looppas onderweg naar de iraf! (+G).

De vissen maken de meeste indruk op haar. Rutger vind alles leuk en interesant maar kan opeens gaan giechelen van een dier dat even wat geks doet (in zijn ogen) en staat dan te juichen en te springen!

Vanmorgen was het tijd voor bezoek nr 2! De kinderen hadden al van alles bedacht wat we zouden bekijken! En zo trokken wij door de dierentuin met z'n 3en. We hebben eigenlijk meer gezien dan de eerste keer en vandaag ging alles lopend. (vorige keer gedeeltelijk met de buggy). Ik ben ontzettend verbaasd wat ze vandaag wel niet afgelopen hebben. We trokken van het ene naar het andere dier. Tijd om te eten en drinken hadden ze eigenlijk nauwelijks. We hebben samen genoten! En toen we na onze ronde op weg waren naar de fietsen riep Eline opeens; NEE, KROKODIL , tja die waren we inderdaad vergeten en had ik vanochtend wel beloofd. Dus wij weer dwars door Artis op weg naar de krokodillen (en we vergaten uiteraard niet om ondertussen ook alle andere dieren nogmaals te bekijken!).

dan maar even zorgen dat er een rustpauze komt!

Moe, maar voldaan zat ik supertrots met ze terug op de fiets, waarbij ze beide besloten dat de fietstocht wel zonder hun bijzijn afgelegd kon worden. Rutger sliep al heel snel en ook Eline kon ditmaal het gevecht met de slaap niet winnen. Van alle jassen had ik op mijn stuur een kussentje gebouwd voor haar en hadden wij veel bekeken in Artis, terug voelde ik me net als al die aapjes daar, want hoeveel mensen er wel niet riepen: ach, wat lief, och... kijk nou.... ohw wat heerlijk! Het waren 2 geslaagde dagen!

Ze waren thuis nog niet helemaal uitgeslapen en ik moest nog veel doen,
dus nog maar even samen in de zitzak heerlijk babytv kijken!

Amsterdamse bos op 2e pinksterdag

Een paar fototjes uit de (nog niet zo) oude doos. 2e pinksterdag zijn we naar het Amsterdamse Bos geweest. Lekker op de fiets erheen.

In het Amsterdamse Bos zijn we eerst naar de heuvel gefietst daar kan je heerlijk vanaf en op rennen. Rutger besloot alleen dat mama mocht rennen :D en Rutger gewoon door mama getild werd.

Eline rende heel wat af.

Daarna nog even op een groot veld wat er voor ons zeer aanlokkelijk eruit zag om daar eens even lekker in de zon te gaan liggen. Er waren nog meer ouders en ook nog een papa met een tweeling en dat ging iedereen uitstekend af.... Helaas!!! Onze dochter besloot dat het tijd was voor een wereldreis. En stapte vrolijk het veld over... en nog wat verder en nog wat verder en......... Rutger treuzelde er wat achteraan, want ja je kan je zus niet alleen de wijde wereld in laten lopen, maar zo ver van papa en mama weg dat zat hem duidelijk ook niet lekker.


Toen er een paar honden verderop kwamen spelen moest Anders een sprint gaan trekken om onze kleine dame en heer maar eens even wat gezelschap te geven: wat uiteraard uitliep op de discussie: WEG PAPA, WEG.


De terugweg ben ik ook maar gaan assisteren, want geen haar op Elines hoofd die erover dacht vrijwillig terug te keren. We zijn maar bloemetjes gaan zoeken, boterbloemen, paardenbloem (in het geel en in pluisvorm), madeliefjes (euh... Astetids, vernoemd naar onze oppas die met ze bloemetjes was gaan plukken voor mama) en alle andere bloemen die we zagen. Een heerlijke manier om ze af te leiden van het door hun gecreeërde probleem dat je niet terug wil.

Hier dus een echte Astetid!

De droom: liggen op een mooi grasveld met 2 gezellige kinderen om je heen vervloog net zo snel als hij kwam. Na zeker 20 minuten weg geweest te zijn, waren alle andere kinderen nog steeds lief aan het spelen, zaten papa's en mama's nog steeds heerlijk in de zon en wij hadden een wereldreis gehad.


Terug lekker gefietst, als afsluiter het pontje over de Nieuwe Meer en thuis uiteraard Pannenkoeken.

Mama in Taizé papa en kindjes ook op vacantie!

Ik zat dan wel in het verre mooie schitterende bougondië, maar dat weerhield de rest van het gezin niet om er eens even lekker op uit te gaan.

Al voor mama weg was, vertrokken zij naar het Noorden en genoten van een weekje in Friesland.

Oma en opa hadden een glijbaan gekocht. Om de speeltuin verder te vullen werd er nog een schommel aangeschaft en kon Anders hem in elkaar timmeren. Maar niet voor niets, want dat was een waar feest.

Verder genoten de kinderen van pannenkoeken bakken, fietsen (papa's fiets is nu populair na deze vacantie want die is NIEUW! Hoe populair mama ook is, alleen bij papa willen we nog op de fiets, zucht!). Afijn kijk zelf maar (ohw ja Eline heeft ook op de schommel gezeten, alleen die miste de camera steeds ;-) ).

Hier een fotoraportage die eigenlijk voor zich spreekt!

Bezoek van Niels en baby Thijs

Lang lang geleden (toch zeker half mei)... maar het zijn wel leuke foto's dus toch nog maar even laten zien!


Renske kwam langs met Niels en Thijs. Eline mocht helpen met de fles geven.
En toen pakte baby Thijs ook nog haar handje vast, dat was toch wel iets bijzonders. Eline was helemaal in de wolken.