Als er iets gebeurde wat ze minder leuk vonden (onverwachts kopje onder ofzo) dan riepen ze meteen de ander om een knuffel te geven. Het was heel opvallend hoeveel steun ze op die momenten hadden aan elkaar.
Dit zwembad succes is ontdekten en we hopen nog veel vaker te gaan zwemmen.
Op de terugweg in de auto was het natuurlijk een moment om in slaap te vallen (ondanks Eline haar eigen theorie dat het licht is en je dan niet kan slapen). En jawel hoor die avond was het feest. Eline haar lijfje en hoofdje houden haar wakker... ze beweegt elk lichaamsdeel, is onrustig... en voelt zich na een uur in bed liggen nog niet moe genoeg om te slapen.
Dan maar even rustig in de tilzak tegen mama aanliggen, eerst samen boven gerommeld (wasophangen, opruimen... en maar niet slapen). Daarna wou ik toch echt even tv kijken. Maar om dan met je hoofdje tegen mama aan te blijven zitten, dat is wel heel moeilijk als de tv aan staat ;-)
Om kwart voor 11 sliep dit meisje. Gezien Rutger op mysterieuze wijze in haar bedje lag namen we zijn dekbedje mee toen ze naast ons kwam liggen... haha en je raad het al: Rutger ziet dit 's ochtends en met man en macht konden we voorkomen dat ze om 7 uur gewekt werd door haar lieftallige broer die zijn dekbed kwam opeisen!