What my big cousin can : I will do this a lot better!

This blog is specialy for our family in Singapore!
Last week we eat a meal with rice (ok... Anders and I did eat rice, Rutger and Eline didn't want to eat rice so they had pasta).
But then Rutger realize that you have to eat rice with chopsticks. So everyone in the family had to do this..

Deze blog is speciaal voor onze familie in Singapore! Afgelopen week aten we een maaltijd met rijst (ok... Anders en ik aten rijst, Rutger en Eline wilden geen rijst en aten dus pasta).
En toen bedacht Rutger dat je rijst met stokjes moet eten. Dus had iedereen in de familie dat dus maar te doen...)

eating from the plate of her mother... because you had to eat rice with chopsticks!
Je moeders bord op eten... want met stokjes eet je rijst!

Even that he not saw his cousin smoking with chopsticks, he showed already that he is family! He is already excersis for drinking bear with chopsticks so he can do that when he is older!
Zelfs zonder dat hij de foto van zijn neef heeft gezien zijn sigaret rookte met stokjes, hij laat wel even zien dat hij familie is. Hij oefent vast om bier te drinken met stokjes! Zodat hij dat vast kan voor als hij ouder is!

Arjen de Beer uit logeren

Arjen de Beer is op dit moment Rutgers groote vriend. Dus toen we van de week aan het inpakken waren om bij opa en oma te gaan logeren moest Arjen de Beer mee. Op de voorbank onder de riem zat hij prinsheerlijk mee te kijken waar we heen zouden gaan.

Arjen de Beer was dan ook het onderwerp van grappige voorvallen afgelopen dagen. Zo kwamen we na een bezoek aan een vriendin terug en daar zat Arjen de Beer al op de uitkijk. Rutger zag het al van ver: KIJK IS OPA DAAN HEEFT!? BEER VOOR RAAM ZITTEN KIJKEN.

Helaas zat Arjen de Beer niet voor het raam (tot boosheid van Rutger) toen we die middag thuis kwamen van een heerlijke wandeling. Die wandeling was naar oma's werk (normaal ongeveer 15 minuten), zowel heen als terug deden we er zeker wel 45 minuten over. Er is zoveel te ontdekken en spelen met takjes, sneeuw en voetstappen. Op oma's werk hebben we even wat gedronken, gespeeld, naar de vogels en vissen gekeken en op oma gewacht. In het verpleeghuis waar oma werkt vonden de mensen het wel erg gezellig twee van die kletsmajoren die zo heel keurig wat gingen zitten drinken.

Maar na zo'n lange wandeling hoop je dan dat Arjen de Beer weer naar je uit zit te kijken, maar tot onze grote verbazing zat hij op een emmer met sinaasappels met een pet op. De volgende keren dat wij terug kwamen van een van onze uitjes werd het steeds gekker tot ik er maar is een foto van heb genomen:


Verder was Arjen de Beer getuige van vele grappige en leuke voorvallen:

Met twee kinderen op schoot kan oma geen boterham met hagelslag eten...
met alle gevallen hagels weet Rutger wel raad!

Poppenbedje... poppendekentje.... poppen.....

Samen tekenen!!!

Als echte vakantiegangers moest er nog even een groepsfoto worden genomen bij vertrek!


Ik kan je vertellen dat het vrij pittig was dit stelletje in de auto te krijgen.


Eline was zo opgetogen dat we weer naar Anders gingen dat ze riep zodra ze in de auto zat: IK GA NIET SLAPEN HOOR!... toen het halverwege opvallend stil was vroeg ik of ze al sliep... haar antwoord was heel duidelijk: NEE HOOR!!! (en dat ben ik dus echt niet van plan mama!).

Bij wakker worden ontdekte Rutger een verstekeling aan boord. Een beer die normaal bij oma blijft was stiekem in de tas gekropen. Rutger wist wel waarom en vertelde dit aan Beer tijdens een van zijn knuffel momenten: Beer zusje... beer broertje!

Een gezellige logeerpartij waarbij Arjen de Beer een zusje kreeg!

Lieveheersbeestjes

In het leven van Rutger spelen lieveheersbeestjes een belangrijke rol. Bij koude voeten zijn lieveheersbeestjes je tenen aan het opeten, maar op het kinderdagverblijf gingen ze schminken. Geen piraat of clown, nee Rutger die wou een LIEVEHEERSBEESTJE! Eline kon niet achterblijven en wou niet als de andere meiden een prinsesje zijn, maar nee ook zij moest EEN LIEVEHEERSBEETJES!

Zijn ze niet lief???

ps heb nog heel veel andere blogs hieronder gezet, dus lees vooral door!

En zo zitten we er nu bij!

Vanmiddag hadden Eline en ik het even moeilijk samen. Een fikse ruzie eindigde in een slaappartij op mama's schoot... maar ja... dan kan je 'savonds niet meer slapen ... en dan zit je jezelf in de weg... blijft dat been wiebelen, die arm moet nog even ergens anders liggen, ohw nee toch weer hier... en ohw nee dat been moet nog even voelen wat daar ligt... toch bij mama zijn, ohw nee toch op bed liggen, ohw nee... kortom... het is nu tien voor half 11 en ze slaapt net een minuut of 10... zo dus.... (en kon ik meteen weer 2 berichtjes schrijven zie hieronder!).

en dan bedoel ik dus niet de troep hé!!!

Eigen wil?!

De afgelopen weken zijn voor zowel Eline en Rutger als voor ons ouders een beetje moeilijk geweest. In eerste instantie vooral voor hen, we hebben gekozen om ze wel te laten inenten voor de mexicaanse griep, helaas waren daar wel flinke bijwerkingen van. Koorts, buikpijn (Eline) en Rutger deed ook mee met verhoging, maar die had het vooral de dagen daarna met zichzelf erg moeilijk (of nou ja vooral dan met zijn mama :(
We hebben leuke momenten gehad, maar soms waren de dagen lang en zwaar, veel ruzie en toen verzwikte Rutger met dansen ook nog zijn enkeltje... ohw bah.

De tweede prik was nog vervelender dan de eerste en zo was iedereen best moe de afgelopen tijd, ligt er een flinke stapel was om weg te werken en is het de dagen met rust en thuis zijn uitzitten. Al maken we er dan wel wat van, maar het is jammer dat die prikken zo op de kinderen inwerken.

Daarbij komt in deze dagen ook het eigen willetje wel is wat duidelijker naar voren en zo gingen we met z'n drieën naar de markt (net tussen de prikken in toen ze beide weer aardig opgeknapt waren van prik 1). Rutger vroeg als eerste om voorop te mogen en van mij mocht dat uiteraard. Helaas had Eline toch echt andere plannen en eiste al snel het plekje voorop. maar ja beloofd is beloofd. Waarop zij zegt; OK, ik lopen markt... (jaja meisje... dat zullen we nog wel is zien!). Dus Rutgerd die een au voetje had voorop en Eline besloot te gaan lopen. Ik had alle tijd en dacht dat ze wel snel op zou geven, maar dat had deze moeder heel erg verkeerd gezien. Al fietsend naast haar (als we door de wijk gingen), lopend naast haar (bij het oversteken) en vooruit fietsend (in het park zonder oversteken), genoot Eline van haar wandeling. Al zingend en stappend ging zij voort. Dan baal ik dat ik geen fototoestel bij me heb.

Rutger vond het wel grappig, maar ook wel vreemd dat Eline deze manier van naar de markt gaan koos. Halverwege werd ze moe en bood ik haar nogmaals aan om mee te fietsen, ze had zo haar eisen: VOOROP! Helaas voor haar had moeders nu eenmaal ook een belofte met Rutger en toen ik zei: Nee, achterop besloot zij met nieuwe energie haar tocht voort te zetten. Mensen vonden het schitterend zo'n klein meisje zo stevig door te zien lopen of probeerden haar over te halen om met me mee te gaan... maar nee: ZIJ MOEST LOPEN!
De hele tocht wandelde zij voort. 2,2 km (zie ik net op googlemaps!).
Een flinke wandeling voor twee peuterbeentjes, daarna nog slenteren met mama over de markt en door de supermarkt... en jawel daarna eindelijk VOOROP!!!

Quiet time was wat verlaat, ook de lunch moest even wachten. Eline was wel trots dat ze het hele stuk gelopen heeft (haar mama ook), maar 's avonds na een worteltje gegeten te hebben was het op met de energie en was ze toe aan haar welverdiende rust.


Om half 11, toen we haar nog even naar de wc lieten gaan, werd ze wakker en samen met papa, die net thuis was, at ze nog even heerlijk haar wortelen, kibbeling (die hadden we immers gehaald op de markt) en haar aardappel patatjes op! Mmmmmm een enorme traktatie zo laat op de avond. Papa en dochter genoten van dit aandachtsmoment. Rutger en ik hadden dat al gehad toen papa nog niet thuis was en Eline al in dromenland lag....