Over koetjes en kalfjes

Vandaag een avontuur beleefd! Of eigenlijk wel 2.
We kwamen terug van mijn ouders toen we eerst de auto door de wasstraat gingen halen. Dit hadden we nog nooit gedaan en met de nodige oh's... ah's en alle vragen opmerkingen werden wij door de wasstraat gereden. Na een stofzuiger erdoor gehaald te hebben gingen we naar een Landwinkel. Toen we melk, karnemelk en honing hadden gekocht vertelde de boer dat hij naar de koeien ging en vroeg aan Eline en Rutger of ze even kwamen kijken.
Hier werden ze erg enthousiast van en weldra stonden wij met laarzen aan in de koeienstal.

Daar vertelde de boer al snel over een koe die lag te bevallen. De pootjes waren al te zien en met een half uur zou het kalfje geboren worden. Dat was natuurlijk geweldig om naar te kijken. We stonden eersterangs want de koeien werden weggehaald. Eline is vaak vol vragen waar baby's vandaan komen en hoe ze uit de buik komen. Het was zo mooi om dit zo in leven de lijve te zien. Eline stond er uiteraard met haar neus boven op! Leuk om te zien dat kinderen het zo natuurlijk ervaren. Rutger was vooral onder de indruk van alle koeien rondom ons. Dus toen een van de koeien mijn jas stond te likken zei hij heel zacht en liefdevol tegen de koe: Doe dat maar niet, mama heeft een schone jas en broek aan. Kan je beter maar niet doen hoor... is niet zo fijn...

Maar verder met de geboorte van het kalfje:

Zover was het kalfje toen we kwamen:


Met een beetje hulp van de boer kwam hier het kopje echt naar buiten.

(als je even op de foto klikt wordt hij groter, dan kan je het goed zien!)

Hier in de tussentijd... was mijn fotoschijfje vol... ellendig! dus even wat deleten.... en toen:
Was daar een heel kalfje!


Toen werd het kalfje even apart gelegd en begon te loeien, wat logisch is als je je moeder kwijt bent... en alle koeien om hem heen die stonden terug te loeien. Waarop een van de kinderen zei: Kijk mama, het kalfje krijgt boe-les!

En hier werden moeder en zoon weer verenigd:

Moeders die haar zoon schoonlikt...




Een nieuwgierige stalgenoot:


Hup zoon, nu lopen:



Ohw en wie onze jas en haren af en toe likte: madam.....

Een aandenken van deze dag zijn verhalen, foto's en een oorbel van een van de koeien!

Je kan ook gewoon doen alsof het zomer is...

De afgelopen dagen zijn Eline en Rutger niet echt de gezelligste thuis. Druk en vooral ruzie maken met elkaar. Vanmorgen bedacht ik dat even flink bewegen en de natuur in misschien geen gek idee zou zijn. De kinderen hebben genoten! Ik ben naar de koevlakte geweest in de Kennermerduinen.

Zon, zand en water... wat wil een kind nog meer!

Eerst zandduin op, daarna zandduin af!
Een zandkasteel kon niet uitblijven, Rutger en mama gingen bouwen en Eline versieren met stokjes (bruggetjes tussen alle kamers en vlaggen), schelpen en andere materialen!








Een zandkasteel kon niet uitblijven, Rutger en mama gingen bouwen en Eline versieren met stokjes (bruggetjes tussen alle kamers en vlaggen), schelpen en andere materialen!







Daarna water halen voor rondom, maar daar kwamen we niet meer weg! Want openbaar water betekend dat je er weer midden in kan gaan staan, want je moet de vissen volgen. En ja als je laarzen en je broek dan onderwater staan, kan je ze net zo goed uit trekken... en dan kan je ook even zwemmen!

Ach en zoals ze nu al roepen: MAMA's wasmachine draait wel!!

Stel dat uw was zoooo vuil is!

Anders solliciteert naar een functie in wasmiddelreclame!!!
of was het Eline die laat zien hoe vies een broek kan zijn die schoon moet!

Een middag in een nieuwe Natuurspeeltuin! Feest!!! Bruggetjes, trekbrug, boomstambrug, modder, weggetjes zoeken tussen hoge planten, hutten, tunnels van bomen, een waterpomp een meertje, planken, takken, boomstronken, een klein waterstroompje. Een recept voor: MODDERKINDERTJES! Eline was binnen de kortste keren zwart doordat ze in de modder viel, daarna ging ze met haar laarzen midden in de vijver staan met gevolg dat ze het water uit haar laarzen moest gieten. En waarom zou je die dan aanlaten, ze waren vanaf dat moment dus overbodig en ging ze op blote voeten verder! Ze genoot! Rutger vond het wat spannender dat vies worden, maar slepen met takken en boomstronken hadden toch meer aantrekkingskracht tot hem dan de afweer tegen vieze handen en het leukste was eigenlijk nog dat je daarna lekker je handen in dat waterstroompje kon wassen!
De volgende keer gaan we beestjes vissen, en boomhut maken van takken. En er is vast nog veeeeeeel meer te ontdekken. Heerlijk zo'n plek en dat maar 30 minuten fietsen van huis!

Hier nog even een foto van de broek alleen...

Friesland in de sneeuw

Het laatste weekend van januari werd de auto gepakt en we vertrokken richting het noorden. Kou en sneeuw kwam ons tegemoet (alhoewel het in de rest van het land ook erg wit was...). Dit keer hadden we een tweetal bestemming. Anders en de kids bij opa en oma woefwoef.
En ik reed door naar het nog hogere noorden samen met Hanna.

Anders en de kids genoten van sneeuw en ijs (IJselmeer is daar niet diep en sleetje rijden was daar geweldig!), hond, poes, opa en oma, tekenen, boekjes lezen en winkelen!


Ik had als eindbestemming een prachtig klein huisje waar we konden brainstormen over onze toekomstplannen met werk, hoe wil ik het een en ander aan gaan pakken dit jaar. En daarbij genoten we van alle mooie natuur (zowel in geluid (van nachtelijke muizen die we hoorden tippelen en het ochtendzang van een haan) als in beeld (de wandelingen en autotocht waren schitterend).

Vol verhalen (en plannen) reden we zondag avond weer naar huis.

Amsterdamse bos bij sneeuw

Een wandeling door het Amsterdamse bos met sneeuw leek ons wel wat om even uit te waaien, de kinderen even te laten lopen en gewoon even weer buiten te zijn. Helaas dacht Eline eranders over en liep ze vooral achter ons aan: PAPA TILLEN... PAPA TILLEN.... dit bleken helaas de voortekenen van een klein griepje, want die avond lag ze met 39.5 op de bank. Maar ondanks dat was het heerlijk om te genieten van de mooie sneeuw en het bos.

Rutger keek zijn ogen uit en genoot met volle teugen. Gek doen over het wandelpad, kikker op zijn buik en alles bekijken wat er te zien viel.

Een paar leuke kiekjes!

Sneeuw op boom... beetje gek...

Strand

Nog even een paar foto's uit de "oude" doos, die te leuk zijn om niet te laten zien. We gingen eind september op een best mooie dag nog een keer naar het strand. Rutger had tot nu toe altijd het gevoel dat de wereld oneindig groot was en niet te behappen, nu begint ook hij in te zien dat je op een klein stukje strand ook heerlijk kan spelen. En hoewel de ontspannenheid van Eline nog niet helemaal in hem zit het gaat al stukken beter.


Eline daar in tegen vind het strand iets fantastisch. De zee heeft daar een groot aandeel in, want daar moet en zal je in moeten hoe koud dat ook is. Het liefst rent ze zodra ze het strand ziet direct door naar de zee en kan ze niet wachten tot ze haar kleertjes uit heeft. Deze dag mocht alleen haar broek uit, want we vonden het toch wat fris, wat haar niet weerhield om helemaal nat te worden (lang leve de reservekledingtas).






Eenmaal opgewarmt en gedroogd zette Eline alweer een stevige pas in richting zee, gezien onze reservekledingtas toch echt een bodem heeft weerhield Anders Eline ervan om nogmaals de zee in te duiken. Een vrij moeilijke opgave, schelpjes zoeken, kuilen graven, zandkastelen bouwen, een lekkere krentenbol alles weerhield Eline niet van een wandeling naar zee. Uiteindelijk werd het zandtekeningen maken. Eline mocht zeggen wat Anders moest tekenen en hij tekende dit voor haar.


Rutger was bijzonder benieuwd wat Eline en papa aan het doen waren en vergezelde hen al snel.

Anders heeft veel getekend van paard, vogel, vis, schildpad tot auto, beer, vliegtuig. Ook ik werd nieuwsgierig wat ze nu allemaal aan het doen waren en zoch hen met fototoestel op.