In het Amsterdamse Bos zijn we eerst naar de heuvel gefietst daar kan je heerlijk vanaf en op rennen. Rutger besloot alleen dat mama mocht rennen :D en Rutger gewoon door mama getild werd.
Eline rende heel wat af.Daarna nog even op een groot veld wat er voor ons zeer aanlokkelijk eruit zag om daar eens even lekker in de zon te gaan liggen. Er waren nog meer ouders en ook nog een papa met een tweeling en dat ging iedereen uitstekend af.... Helaas!!! Onze dochter besloot dat het tijd was voor een wereldreis. En stapte vrolijk het veld over... en nog wat verder en nog wat verder en......... Rutger treuzelde er wat achteraan, want ja je kan je zus niet alleen de wijde wereld in laten lopen, maar zo ver van papa en mama weg dat zat hem duidelijk ook niet lekker.
Toen er een paar honden verderop kwamen spelen moest Anders een sprint gaan trekken om onze kleine dame en heer maar eens even wat gezelschap te geven: wat uiteraard uitliep op de discussie: WEG PAPA, WEG.
De terugweg ben ik ook maar gaan assisteren, want geen haar op Elines hoofd die erover dacht vrijwillig terug te keren. We zijn maar bloemetjes gaan zoeken, boterbloemen, paardenbloem (in het geel en in pluisvorm), madeliefjes (euh... Astetids, vernoemd naar onze oppas die met ze bloemetjes was gaan plukken voor mama) en alle andere bloemen die we zagen. Een heerlijke manier om ze af te leiden van het door hun gecreeërde probleem dat je niet terug wil.
Hier dus een echte Astetid!
De droom: liggen op een mooi grasveld met 2 gezellige kinderen om je heen vervloog net zo snel als hij kwam. Na zeker 20 minuten weg geweest te zijn, waren alle andere kinderen nog steeds lief aan het spelen, zaten papa's en mama's nog steeds heerlijk in de zon en wij hadden een wereldreis gehad.
Terug lekker gefietst, als afsluiter het pontje over de Nieuwe Meer en thuis uiteraard Pannenkoeken.
Posts
Geen opmerkingen:
Een reactie posten