Artis (1 en 2)

2 weken geleden besloten wij naar Artis te gaan. En na een beetje rekenen kwamen we er achter dat als we dit jaar nog 2 keer zouden gaan we misschien beter gewoon een jaar abonnement konden nemen. Zo gezegd zo gedaan. De eerste keer naar Artis waren we eigenlijk zo onder de indruk (haha of druk met de kinderen ;-)) dat we eigenlijk maar 1 foto hebben genomen.


Maar we hebben genoten die dag. Alle dieren die ze op konden noemen konden we gaan bekijken. Heerlijk! Het leuke is dat Eline dan roept: OLE! (olifant!) en dan roept: RENNEN OLE RENNEN. Ik liep met haar dan in stevige pas richting de Ole en als wij daar al enige tijd stonden kwamen Anders en Rutger ook aan lopen, vaak in rustig slenterpas. Vaak was Eline dan al weer klaar met kijken en had weer wat nieuws ontdekt. en al weer in looppas onderweg naar de iraf! (+G).

De vissen maken de meeste indruk op haar. Rutger vind alles leuk en interesant maar kan opeens gaan giechelen van een dier dat even wat geks doet (in zijn ogen) en staat dan te juichen en te springen!

Vanmorgen was het tijd voor bezoek nr 2! De kinderen hadden al van alles bedacht wat we zouden bekijken! En zo trokken wij door de dierentuin met z'n 3en. We hebben eigenlijk meer gezien dan de eerste keer en vandaag ging alles lopend. (vorige keer gedeeltelijk met de buggy). Ik ben ontzettend verbaasd wat ze vandaag wel niet afgelopen hebben. We trokken van het ene naar het andere dier. Tijd om te eten en drinken hadden ze eigenlijk nauwelijks. We hebben samen genoten! En toen we na onze ronde op weg waren naar de fietsen riep Eline opeens; NEE, KROKODIL , tja die waren we inderdaad vergeten en had ik vanochtend wel beloofd. Dus wij weer dwars door Artis op weg naar de krokodillen (en we vergaten uiteraard niet om ondertussen ook alle andere dieren nogmaals te bekijken!).

dan maar even zorgen dat er een rustpauze komt!

Moe, maar voldaan zat ik supertrots met ze terug op de fiets, waarbij ze beide besloten dat de fietstocht wel zonder hun bijzijn afgelegd kon worden. Rutger sliep al heel snel en ook Eline kon ditmaal het gevecht met de slaap niet winnen. Van alle jassen had ik op mijn stuur een kussentje gebouwd voor haar en hadden wij veel bekeken in Artis, terug voelde ik me net als al die aapjes daar, want hoeveel mensen er wel niet riepen: ach, wat lief, och... kijk nou.... ohw wat heerlijk! Het waren 2 geslaagde dagen!

Ze waren thuis nog niet helemaal uitgeslapen en ik moest nog veel doen,
dus nog maar even samen in de zitzak heerlijk babytv kijken!