Dagje uit!

Afgelopen weekend waren wij een dagje uit. Anders had een doopdienst in Utrecht en ik ben met de kinderen naar mijn oma geweest.
De kinderen vonden het schitterend, eerst heerlijk gespeeld met de auto's bij oma en lekker gesnoept van een cake. We zijn wezen wandelen naar de eendjes en hebben ze wat brood gegeven. Verder zijn we heerlijk in de tuin wezen rennen. Oma heeft een mooi pad in de tuin liggen. Eline en Rutger vinden het heerlijk om dan rond te rennen, heen en weer het pad over en AAAAAAAAAAAAAAAAAAAA roepen. Achter elkaar aan, soms wisselt het wie voorop loopt. Uiteraard kon ik het niet laten hier foto's van te nemen :-D






Na een heerlijke lunch in de tuin hebben we geprobeerd ze te laten slapen... deze mama is af en toe wat naïef en dacht dat ze misschien wel samen in een bedje wilden slapen.. haha, het werd een groot feest (lees: twee kindjes die elkaar als stoel gebruiken en dan even op het hoofd of buik van je broer/zus heerlijk heen en weer gaan springen of heel gek doen, samen alles uit het bed gooien en wat je met z'n tweeen nog meer kan doen). Uiteindelijk Eline in de buggy gelegd op een andere slaapkamer. Eline sliep heerlijk, Rutger was zo verdrietig dat slapen niet lukte dus hij kon heerlijk even alleen spelen.




Toen Eline wakker (was gemaakt) zijn we naar het bos gereden in De Bilt. Rutger was erg moe en viel in de auto al in slaap, in het bos sliep hij ook nog en heeft eigenlijk maar weinig van het bos meegemaakt. Eline daarintegen stapte er vrolijk op los. De zon stond schitterend tussen de bomen dus het was weer een uniek moment om foto's te maken (een klein overzichtje hieronder...).











Eline en Rutger zijn gek op dieren, wat hier dus een oase was, zo dicht bij de paardjes. Het koste heel wat moeite om Eline weer mee te krijgen hier vandaan en haar niet al te dicht bij de paardjes te laten komen.... De foto hieronder is van het moment voordat we weer richting auto gingen... daarna was niet echt om op de foto te zetten ;-)


Hierna was het nog even feest en gingen we bij Gonneke en Jeroen eten. Zij hebben een leuke gang waar je ook heerlijk heen en weer kon rennen. Wij moesten erg lachen om ze want halverwege de gang zat de deur dus wij zagen steeds eerst Eline langs rennen (onder het roepen van de AAAAAAAAAA) en daarna Rutger erachter aan (hetzelfde verhaal vertellende...). Uiteraard wisselde het ook deze keer van volgorde .
De foto's van de langsrennende kinderen waren een beetje mislukt (ze waren steeds voorbij), maar deze gezichten spreken denk ik boekdelen hoe ze er van genoten!

In...

Rutger vind het reuze leuk om overal in te klimmen...
Eline vind alles wat Rutger doet reuze interesant...

Zie hier een foto van een van deze'in'klim-acties...

Visje visje in het water

Vorige maand was Anders met vrienden een weekenje zeilen (alleen punkie bleef aan wal...) en werd het een weekend varen want het weer was niet grandioos. Eline, Rutger en ik maakten er ook een leuk weekend van en kregen we een logee. Samen met Irene hebben we van alles ondernomen. Zaterdag zijn we naar het zee aquarium in Bergen aan zee geweest. Om 10.00 stonden wij daar en het was nog heerlijk rustig, weinig mensen zodat Eline en Rutger heerlijk rond konden lopen, kijken en kijken.

Eline stond ijverig haar best te doen over de stenen heen te klimmen.

De auto konden we daar laten staan en met 3 minuten stonden we op het strand. Er stond een flinke wind en Rutger wilde het liefst ook maar 1 ding en dat was zo snel mogelijk terug naar de auto...

Eline vond het heerlijk en liep heerlijk rond te stappen.






In de auto hebben de kinderen heerlijk geslapen en zijn wij (om en om) gaan shoppen in een scrapwinkel (ooooooooooooh heerlijk z'on weekend........).

Thuisgekomen zijn we gaan papier macheën. Nog wel erg ingewikkeld, dus binnenkort nog maar is proberen, maar ze deden ijverig mee.



Verder was het een weekend van lekker eten, uitrusten, scrappen, en jawel:

VOORLEZEN!!!!!!!!!!!

hoopjes zand

Afgelopen mei kregen wij van Ted en Miki een aantal mooie groote plantenpotten. Eline en Rutger vonden deze geweldig en gebruikten deze meteen voor verstoppertje.

Na een opmerking van de buurman: "zo een beetje zand erin en ze zijn zoet" Was een mooi plan gerezen.

(dit was juli 2008 let even op de hoeveelheid zand!)

Ondertussen zijn we een paar maanden verder en zijn er al vele raadsels opgelost oa. op de creche waar al die hoopjes zand toch vandaan kwamen: Op het trapje naar de glijbaan, op het randje van de tafel, voor het huisje, bij het hekje, op de stoelen, op.....
Ze zagen na een aantal dagen Eline & Rutger allebei met een handje zand lopen wat resulteerde in de oplossing van dit raadsel!

Dit is het resultaat (tegenwoordig niet alleen handjes maar ook bakjes vol!)

(balkon van de buren ;-) )

EN DAN NU HET EINDRESULTAAT!!!

Vogel vs Krokodil

Het ongelovelijke heeft zich voorgedaan, de vogel is op verkenning gegaan in het huis. Samen met de witte vloog de groene altijd het rondje in de voorkamer om daarna te landen op de "lamp". Maar nu enkele maanden na het verlies van de witte is de vogel (tja kleine naamsverandering :S) zijn terrein gaan verkennen. Zo durft hij tegenwoordig een rondje door de keuken te vliegen en heeft hij eeen nieuwe zitplek/ vriend gevonden!

Waarom Eline en Rutger een potje olvarit kregen...

Soms heb ik van die dagen... waarvan ik aan het eind denk: ja dit bedoelen dus al die mensen die ik tegenkom op straat/ winkel met: "je zal het wel druk hebben". Deze zin volgt meestal na: ohw wat schattig...
Ik zeg meestal 'ja, maar het is het zeker waard' of 'valt eigenlijk wel mee'. Maar gisterenavond dacht ik JAAAAAAAAAAAAA...

Het is niet dat ze niet lief zijn, Rutger is zelfs op het moment de liefheid zelfe. Eline is even een ander verhaal maar eigenlijk valt zij ook wel mee, Eline en het woordje 'nee' gaan op het moment hand in hand.

Ondanks dat was het gisteren een puinhoop en voelde ik opeens hoe de mama van Floddertje (annie m.g. Smidt) zich meermalen gevoeld moet hebben.. moedeloos. En moest ik 's avonds heel hard lachen toen Anders zich af vroeg hoe ze van zo'n bordje eten zo vies konden worden... hihi... ik had die fase die dag al 4 keer gehad.

Een korte beschrijving van onze dag:
Het ontbijt (lees: beker fruitdrank en een broodje met?). Eline weigerde haar fruit te drinken. Rutger had alles keurig op. Hierna maar even aan tafel spelen met een puzzel. Eline af en toe aanmoedigen tot het nemen van een slok fruitsap. Kon ikzelf even de boel schoonmaken. Na 3 keer oh gehoord te hebben dacht ik laat ik even kijken bij Eline... een puzzelstukje op de grond. Kan gebeuren ik loop om de tafel en jawel: De fruitpap over Eline haar broek/ stoel en grond. HOERA de eerste vulling voor de wasmand!

De boodschappen. Dit gaat al een stuk handiger sinds we tuigjes/ wandelkoortjes hebben. Rutger loopt mee (bleef altijd voor het huis staan) en Eline blijft ook in de buurt (was altijd al bij het hek van de schuur). Hek dicht en dan kan ik ze even laten lopen zodat ze niet de schuur in komen en de fietsen willen ipv de kinderwagen. Rutger het eerste gevangen en in de kinderwagen gezet. Eline was ondertussen het achterpad al op gelopen en stond 5 schuren verder met een bigsmile en pretogen.

Na een gezellig wandeling via de dirk en visboer even Eline op de wc en daarna met z'n drieen op de fiets. Schitterend die schapen en kippen... jammer het gebrul als we daar weer weg gaan. Maar gelukkig is er genoeg te zien en was Rutger al weer ijverig aan het zwaaien naar alle mensen en Eline kriebelde alsnel weer op mijn rug.

Gelukkig weer op tijd thuis voor Eline haar volgende plas.


Daarna de lunch. Denk dat ik dat beter kan laten zien dan schrijven:




De ochtend ging zo goed met Eline dat ik haar wel vertrouwde en haar met onderbroek aan liet slapen... Allebei in bed en ze waren ook zo in dromenland.

Even tijd om het praktische met het gezellige te combineren. Broodbakken en bellen. De les van deze 1,5 uur waren dat ik niet moet proberen een nieuw brood te maken (italiaansbrood) en 2 gewone (volkoren en meergranen) tussen de middag. Het deeg van het italiaanse brood wou voor geen meter en ik was dus later klaar dan zij wakker (het bellen was overigens erg gezellig).

Ik rook het al toen ik de slaapkamer op kwam... mijn hoop was op Rutger, maar die had alleen een mooie plas in zijn luier... De slaapzak ging open van Eline en met dezelfde vaart weer dicht... Een bad, gevulde wasmachine en 3 kwartier later (tja... het brood heeft iets andere rijstijd gehad dan moest :S) was Eline weer schoon heb ik me wel 10 keer afgevraagd waarom ik eigenlijk BZC doe en ondertussen genoten van het gebrabbel van Rutger vanuit zijn bedje.

Aan tafel voor de yoghurt: met bramenjam, met vooral de hoop dat ze dat zelf even rustig zouden gaan eten en ik nog boven de laatste p*** dingen op kon ruimen. Helaas de puinhoop was niet te overzien toen ik terug kwam, zelf maar even laten opruimen:




Hierna volgden nog wat wc rondes, poepbroeken van Rutger (ohw ja hierom doe ik BZC om dit zosnel mogelijk uit de wereld te helpen), kreeg de vogel zijn veer weer terug,

werden de kastjes leeg gehaald, de speelmanden op z'n kop gegooid, had ik de broden eindelijk in de oven en belde opeens Anders dat hij er al aan kwam... Huh al 5 uur geweest? Hierop besloot ik de nog overgebleven potjes Olvarit deze avond open te maken.

Net voor het eten ging het nog even mis bij Eline en kwam er nog een verschoning aan te pas, maar voordat Anders thuis was zaten ze aan tafel en zat deze mama er uitgeput naast....

Zo een klein overzicht van hoe een dag ook kan lopen in huize Kok.

Potjes

Sinds jaar en dag ben ik bezig met BZC (baby zindelijkheids communicatie). Af en toe gaat het wat minder en af en toe gaat het goed. Soms willen ze meteen op het potje zitten, soms wandelen we met het potje, schruiven we met het potje over de vloer (en rennen hierbij zelf zo hard mogelijk achter het potje aan). Soms willen we niet op ons kamertje zitten op het potje maar OP HET BED VAN PAPA EN MAMA...


Gelukkig was dit voor ons op een mindere plas/poep dag en konden wij 's avond met een gerust hart in bed stappen.


Op dit moment ben ik weer erg actief bezig met bzc wat resulteert in soms hilarische momenten. Zo kregen ze allebei vorige week een onderbroekje ipv de luiers. Ze waren heerlijk aan het spelen en opeens zie ik Rutger een doekje uit het kastje halen. Hij loopt naar een netneergelegd plasje en jawel meneer poetst het wel even weg. Nou de trend was gezet en elk plasje werd die middag door henzelf weggeboent.

Deze "onderbroek"middagen hebben wel als resultaat dat Eline op dit moment het opeens weer doorheeft. Met uitzondering wil ze op het potje zitten, maar de voorkeur gaat uit naar de wc. Het liefst zonder aankondiging (want dat resulteert nl. in een 'nee' discussie) en als ik haar zo om de 40/50 minuten even neerzet kan ze een middag droog blijven!!! Nu op naar de dag (en nacht...)!!!

Beslagkom

Oma schilt aardappelen... op het balkon...
Eline en Rutger willen helpen, maar om nou aardappelen te schillen...
Dus een paar pollepels, beslagkommen en een paar rozijntjes doen wonderen.

Eerst hebben ze heerlijk de rozijntjes opgepeuzeld, waren ze daarna flink in de weer met pollepels en ja het voordeel van samen zijn is dat je van alles en nog wat bedenkt en dat ook met z'n tweeën uit kan voeren. Zo klonk er na enige tijd een heel mooi drum concert van pollepels op beslagkommen. Tot...


Rutger ontdekte dat de bak ook als verstopplek kan functioneren... Een prachtig idee en al snel was het drumconcert een schaterpartij geworden.


Sinsdien worden met grote regelmaat mijn beslagkommen/ vergieten en andere zaken uit de keuken ontvreemd, want je kan er ook blindemannetje mee spelen of.... ach kijk zelf maar!

En opeens lijkt ze zo groot

De laatste weken verbaas ik me over het feit dat de kinderen zo groot worden en zo wijs zijn.
Eline zat laatst opeens zo aandachtig in de krant te lezen dat ik er wel een foto van moest maken.

Lezen, lezen, lezen of het nu voorlezen is of zelf bladeren in een boekje ze vind het heerlijk.

Hier nog zo'n ik-moet-nu-echt-een-foto-maken-moment toen Eline buiten aan het spelen was en opeens naar binnen liep en terug kwam met een boekje. Met boekje ging ze heerlijk op het balkon in het zonnetje zitten lezen. Genieten!


Maar gelukkig voor deze mama zijn de kindjes nog heel klein en zeker als er weer een gil door het huis heen gaat als 'mijn' en 'dijn' nog niet gesnapt worden... want jouw boekje is mijn boekje en mijn boekje is NIET jouw boekje...