De keren dat ik geweest ben zijn niet meer op 2 handen te tellen en daar stond vorig jaar opeens dat ene zinnetje in het kerkblad: Wij willen een jongerenreis naar Taizé organiseren rond Hemelvaart. En daar gingen mijn gedachten al weer terug naar die mooie heuvel in de Bourgondië. Anders zei: "Als je mee wilt moet je gaan".
En ik ben gegaan, 5 dagen lang, met z'n 8en vertrokken we woensdag naar Taizé (3 jongens van 14/15, 1 studente, Irene, Gonneke (beide terug te vinden in eerder blogs) en 2 volwasenen vanuit de gemeente). We hadden een groote bus gehuurd en die reed perfect (nou ja.... lees maar even verder;-) ).
Woensdag middag kwamen we daar aan! Hoera ik was er weer, de welkom verliep zoals vanouds: gaotisch, van de ene persoon naar de andere en meteen was ik daar weer, meteen voelde het weer als een soort thuiskomen!
Ik heb ontzettend leuke dagen gehad, genoten van de mooie liederen, de leuke en bijzondere gesprekken, terugzien van oude bekenden en de stiltes in de kerk. Donderdag avond was er vanwege Hemelvaart een eucharistieviering, deze dienst heb ik zelf als de meest bijzondere dienst ervaring. Ik vond de rust en alles was goed en voelde goed. Na lange tijd ben ik zonder nadenken volkomen rustig gaan slapen, zo bijzonder om mee te maken.
De korte nachten en de tijd zonder de kinderen maakte het soms ook wel lang... heel lang soms, maar het was een goede tijd en ik heb er zeker geen spijt van, terug kijkend ben ik zelfs erg blij dat ik geweest ben. Ik ben in mijn gedachten bezig geweest met het "nu" en niet met "straks"... Iets om te proberen vast te houden hier thuis.
Tja mijn suikervrije leven is aardig op de proef gesteld en heeft het niet helemaal overleeft, want er is zoiets als lekkere Taizéthee. Die kon ik echt niet laten staan (en geloof me daar zit wat suiker in.... brrrrrrrr niet over nadenken!).
Ik kijk met veel plezier terug op deze dagen en wil deze groep ook zeker bedanken voor de leuke dagen die achter ons liggen. TJa en dan die bus: mmm.... we zouden zondag ochtend na het ontbijt terug rijden, maar zaterdag kwamen verschillende mensen met het plan: waarom rijden we nu niet terug (dit was 's avonds rond 22.15. Om 23.00 was iedereen overal vandaan opgespoord (douche/ kerk/ tent/ Oyak). Na een kort groepsoverleg zijn we tenten gaan inpakken, lunch afgezegd en binnen no-time zaten we in de auto op weg naar huis. Een bijzondere terugreis een lange nacht en daar was het dan de grens van Nederland... afijn het eerste tankstation hebben we gehaald (voor de nodige koppen koffie!) en daarna vond de auto dat het wel genoeg was geweest. Daar stonden we dan half 8 in de ochtend met een auto die niet verder reed.
Een potje twister, een voetbalpartij, een monteur, een vrachtwagensleepauto, veel telefoongesprekken, een lach en een traan later gingen we verder op weg naar huis (bus achterop de vrachtautosleepwagen, 6 man in die vrachautosleepwagen, 3 man met de trein).
Het hele incident heeft heel wat zenuwen gekost... maar we zijn allemaal weer thuis met een ervaring rijker!



